Ehmede Xani



AFERÎN BO TE


Îşweyek da me seher wê periya horî sirişt
şefeqê berq û cemalê dil û can suht û perişt (berişt)


Me nizanî ku melek yane beşer yane çi bû (ya perî bû)
Yedê beyda wekî Mûsayê li qetlê vedimişt


Ke’betullaha cemalê me dikir çîne tewaf
Xeyberî hatine min xal û xet çember û qişt


Ilmê esma me jiber kir di debistanê sifat
Talibê Zatê me, lew min şemirand baxê Bihişt


Ademê kamil ezim, bûyî me mescûdê melek
Muddeî ger nebitin secde bi min ha serê xişt


Xaniya dê hebitin bê huneran laf û guzaf
Aferîn ber te! Ku ev şîwe ji bo kes te nehişt

AXÎRET FIROŞÎN

Da zenn ne birîn ku em xemûşîn
Em
beste dehan û dil xurûşîn

Genca me di dil, guher tijîne
Her çendî îyan xezef firoşîn

şahîn û bi xef, bi libsî dîba
Zahir ji xwe em pelasî poşîn

Mucmer sifete me cism û can, ûd
Dil ateşe,daîma bi coşîn

Meyxane bihiste, Hûre Saqî
Kewser Mey e,lew Me bade noşîn

Bê hûdene lafê lew ku Xanî
Dunya kirr û axîret firoşî

 

 



1 2 next