Imam Mehdî (a.) di Qur‘an da



Imam Mehdî (a.) di Qur‘an da[1]

        Di gelek beratên Qur’an a Kerîm da, destpêkirina  tevgera  islehetekî  mezin li rûyê erdê,  dawîyandina Xweda yê mezin  bandûra şeytan, helşandina îqtîdara  pey çûnanê wî û serwer  kirina  bendanê  salih li tev rûyê erdê, dayîna dagerîya dinyayê  bi wan bi ronakayî û eşkera   xeber  daye.

      Bendeyên salih bi vî awayî, qanûn û hukmê Islam ê bi hemû buût wê bêkêmasî tetbîq dikin,  kamranî û dilgeşîya mîrovan temîn dikin û hemû buût wê bêkêmasî tetbîq dikin,  kamranî  û  dilgeşîya  mîrovan   temîn  dikin  û  rastkirina   armanca  hîmê  jîyanê  jî  pêk   tînin.

     Dema   ku  li  berhemên   çavkanîyê   mezhebên   têvelê  dîtir  were  mize   kirin  ku sunneta   Hz.  Resûlullah  (s.)  naverok   kirine   waha  derbaz  dibe, “ji  dûdeyê  Hz.  Re sûlullah (s.) zatekî  mezin   di  axirê  zeman  da  têt  dinya ya  ku  seranser bi zilm  û  xirabî  tijî  bûye, bi  dad û çêyî tijî  dike” gelek  riwayetên  sehîh  û   mutewatir  di  vî  mijarî  da  tên   dîtin  û  hatîye  riwayet  kirin

       Parsengî  bi vî, dîsa ji alimên  Islam ê  bi sedan  di  berhemên  de hatîye  nivîsandin  ku mervekî  mezin ji  dûdeyê pakê Hz. Resûlullah (s.) di axirê zeman de  têt  û  rûyê erdê  ku  tijî  zilm  bûye, wê  demê  dad  û  edaletê  hakim dike.

        Di  hedîsên  sehîh  û  mitewatir de ku  ji Hz. Resûlullah(s.) gehîştîye, dûdê  wî, hemû  wesfên  wî,  heya nîşanên ku  taybetîyê  fizîkî  wî  jî  bi  kitkite  hatîye diyar kirin. Ji van  hedîsên  navdartir, hedîsekî  di  Sunena  Ebû  Dawûd de ku  riwayetê  Ebû  Seîd ê  Xudrî  ye, cîh  girtîye  ku Hz. Resûlullah (s.) weha  fermû:”Mehdî  ji mine. Enîya  wî vekirî, pozê  wî jî  zirave.  Rûyê erdê ku  bi zilm û  xirabî tijî bûye, bi dad û edaletê tijî dike”.

     Hemû    hedîsvana, vê hedîsê  neql  kirine û di sehîh bûyîna wê de jî hevalbendî kirine.Di pirtûkên çavkanîyê misilmanên şi'î da, di bareyê vî  mijarî de imamên Ehl ê Beyt  (a.) hedîsên sehîh ji Hz. Resûlullah (s.) guhastine û wek vê hedîsê, hedîsê  din jî zaf zêdene. Di van gotinan da tiştekî hevbeş  ewe ku:”Hz. Mehdî (a.) dijî, mîna herkes xwarin dixwe, av vedixwe.Ew di navbera  mîrovan de dijî lê merivan wî nasnakin; lêbelê ew mîrovan dibîne, karê wana bi rê ve dixe.Ew di navbera mîrovan û Rebb ê wan da navgîna berekete.Heke ew ne dijîya, dinya ne dibû. Erd û ezman bi xatirê wî mane.”[2]

     Qur’an a Kerîm û Imam ê Mehdî (a.)         

      Her  lêkolîner  dizane  gava  ku bi Qur’an  serwext di be, Qur’an  dema  ku  hukm  û  bingehên  ilahî şîrove  dike bi  rêbaza  xasa  xwe  pê  diçe û  bi ragirtîya  hinek  serata nayê guhurandin.Emê ji van serata  çend  hebî di jêr de neql bikin.

       1-Ev pirtûk(Qur’an) tenê di barêyê babeta diyara rîze kî  zanîn  û  qanûnî  nîne  belkê  tenê  bi  serê  xwe  kitêba hîdayet  û  rêber  bûye

.



1 2 3 4 5 next